Waarom ik nooit een blog zou beginnen

Ik roep dus al bijna twee jaar dat ik nooit een blog zou beginnen*. Look where you are now.

Swinging Bunny
* Ik zei dat ik hem nooit zou beginnen, maar hij is er nu en ik zei niets over een blog verder bijhouden, dus ben ik weer true aan mezelf. Ik verdien taart.

Het leek me wel fijn ironisch om de eerste blogpost op te dragen aan 5 redenen die me ervan weerhielden een stukje internet te claimen. Dus:

  1. KIJK HOEVEEL BOEKENBLOGS ER ZIJN. En hoe awesome ze zijn. De meeste dan. Who needs another one?!
  2. Ik ben de officiële YA leeftijd ontgroeid en ik lees superveel YA boeken.Natuurlijk mag iedereen YA lezen en ik schaam me er ook absoluut niet voor, maar ik vind het belangrijk dat iedereen zich wel blijft realiseren dat YA boeken voor jongeren van een jaar of 14-18 geschreven worden. Prima als ik een boek geweldig vind, maar de vraag is of mijn nichtje in klas 3 dat ook vindt. Then again, zolang het er allebei is: dikke prima.
  3. Ik faal jammerlijk op het gebied van social media. Ik heb Twitter, maar verder dan wat hartjes geven en eens per maand (als je geluk hebt) iets de wereld in sturen kom ik niet.
  4. Als je op een blog fangirled over een boek, moet er natuurlijk eigenlijk een foto bij. En copyright, dus moet je hem zelf maken. De horror. Plus, ik lees superveel ebooks. And foto’s van ebooks zijn gewoon bijna altijd stom. Dus ja.
  5. Al. Die. Regels. Ik snap echt wel dat het handig is voor mensen, maar ik wil helemaal niet famous worden en heb echt haat aan die dingen. Lekker hypocriet dat ik me er dus toch deels door liet weerhouden om te posten. Maar wees voorbereid:a) Ik ga posten wanneer ik zin heb. Drie keer per dag of eens per maand: who cares. Het leven is net zo onvoorspelbaar als Ron’s spells met zijn broken wand en dat is prachtig.b) Reacties achterlaten is dus iets dat ik echt niet kan. Ik lees een blog en moet vervolgens vijf minuten nadenken voor ik iets anders neer weet te zetten dan “leuke blog”, maar dat voegt compleet niets toe en tegen die tijd ben ik zo gefrustreerd dat ik een uur Mandrakes moet verpotten om rustig te worden. Oftewel, ik reageer alleen als ik a. iets te zeggen heb of b. als je Eline heet.

    c) Dingen met je blog spammen op social media als een maniac en stats. Ja, leuk allemaal, maar ik wil helemaal niet herkend worden, laat staan famous. Ik wil gewoon leuke dingen schrijven en hoera als andere mensen het leuk vinden om te lezen.

    d) Naar events gaan. Kijk naar boven. Daarbij, mensen zijn eng. Mensen kunnen tegen je gaan praten en dan moet je bedenken wat je terug moet zeggen en dan ook nog binnen een bepaalde tijd, anders komt er een awkward pauze en komt er nog meer druk op te staan en HOE DOEN MENSEN DAT OOIT.

    e) Persoonlijkheid. YAY! Deze regel vind ik fijn, krijg ik Colin Creevey I’m-so-excited vibes van.

Goed, het moge duidelijk zijn: ik blog omdat ik zin heb om dingen op te schrijven. Zelf lees ik heel graag blogs, dus ik vond het ook wel zo vriendelijk om andere mensen in elk geval de kans te geven mijn blog te lezen, als ze dat willen (en als ze hem uberhaupt kunnen vinden zonder Rita Skeeter promo magic).

 

Advertenties

7 gedachten over “Waarom ik nooit een blog zou beginnen

Voeg uw reactie toe

    1. GRAPJE IK VIND DIT ECHT GEWELDIG EN BEN JE GROOTSTE FANBOY OOIT, BLOG LEKKER WANNEER JE ZIN IN HEBT IK GA HET IN IEDER GEVAL LEZEN IEEEEEEHHHH

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑